و ميقات خبر ميدهد - وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى - يعنى با كمال عجله و شتاب آمدم پروردگارا به ميقات‌گاه براى جلب رضا و خوشنودى تو ( سوره طه 84 ) و تفسير و بيانى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله دارد در باره حال موسى عليه السلام كه او نه چيزى خورد و نه چيزى آشاميد و نه خوابى كرد و نه ميل به چيزى نمود در رفتن و برگشتش در اين مدت چهل روز از جهت اشتياق بخداى متعال . و هنگامى كه قدم نهادى در ميدان شوق و محبت پس تكبيرة الاحرام به بند بر نفس خود و خواسته‌هاى دنيوى خود - شخصيت خودت و تمام خواستهايت را كنار بزن و رها كن - و توديع و خداحافظى كن از آنچه با او انس و الفت داشتى و محروم شو ( بر خود حرام كن ) از آنچه به جز معشوق است و در اين فرصت ما بين حيات و مرگت شتابان باش و طواف كن و آرام مباش و با زبان دل لبيك بگو . خدا پاداش بزرگى به تو دهد . و مثل مشتاق مثل كسى است كه در حال غرق شدن است كه هيچ فكر و انديشه و همت و هدفى ندارد جز به خلاصى و نجات خود همه چيز را فراموش مينمايد . 25 - فلاح السائل حسين بن سيف كه از اصحاب امام ششم عليه السلام در كتاب خود كه از او نقل مينمايد روايت كرده كه شنيدم از حضرت ميفرمود كسى ايمانش خالص نميشود تا اينكه در نظر او خداوند متعال از همه چيز محبوب‌تر باشد - از خودش و از پدرش و مادرش و فرزندش و خاندانش و از مالش و از تمام مردم . 26 - كفاية الاثر حضرت صادق عليه السلام فرمود . صاحبان عقل و خردمندان آنانى هستند كه اعمال و كردار آنها بر پايه فكر و انديشه است ( هميشه در تفكرند ) تا در نتيجه تفكر بمحبت و دوستى خدا ميرسند و وقتى دل از محبت الهى بهره‌مند شد و با نور محبت روشن گشت صفا و لطفى به زودى در او يافت مىشود و وقتى دل لطيف شد و آمادگى پيدا كرد فوائد و بهره‌هائى نصيبش خواهد شد و هنگامى كه از بهره‌مندان شد سخنان حكيمانه بر زبانش جارى مىشود و وقتى سخنان حكمت آميز گفت داراى فطانت و فراست خواهد شد و چون به اين مرتبه رسيد در اعمال و كارهايش از قدرت و نيروى الهى امداد ميگيرد و چون بهره‌مند از قدرت شد احاطه علمى بآسمانها پيدا مىكند و هنگامى كه به چنين منزلت و مقامى نائل شد مرتب در افكار خويش غوطه‌ور است با لطف مخصوص و حكمت و بينش و روشنى و چون به اين مقام رسيد تمام خواست و ميل باطنى و محبت و دوستى خود را فقط در راه خالق و آفريدگار خود قرار ميدهد و چون چنين كرد به مقام بسيار بزرگى نائل شده است و در درون دلش خدا را مىبيند و حكمت و دانش را بدست مىآورد نه از آن راهى كه حكماء و فلاسفه بدست مىآورد بلكه حكمت و فهم بباطنش افاضه مىشود و علوم و اطلاعات كسب